18-07-2018, 22:17
Północny wschód, chyba najlepsze tereny moich snów dużo magii, duchowości i tajemniczych głębi np:
Pałac
Jest wieczór właśnie przybyliśmy z siostrą pod pałacyk do którego musimy się dostać, możemy jednak wejść tam dopiero rano, póki co musimy pozostać nie odkryci. Znajduję na wzgórzu obszerną drewnianą wiatę, która idealnie nadaje się do tego celu. Jest piękny pogodny wieczór, ale w nocy może być chłodno znajduję więc miejsce w którym można zapalić ognisko, którego nie będzie widać z pałacu.
Pałac
Jest wieczór właśnie przybyliśmy z siostrą pod pałacyk do którego musimy się dostać, możemy jednak wejść tam dopiero rano, póki co musimy pozostać nie odkryci. Znajduję na wzgórzu obszerną drewnianą wiatę, która idealnie nadaje się do tego celu. Jest piękny pogodny wieczór, ale w nocy może być chłodno znajduję więc miejsce w którym można zapalić ognisko, którego nie będzie widać z pałacu.
Kiedy tak chodzę spotykam brązowe jaszczurki które tu mieszkają i zaczynam z nimi rozmawiać. Jaszczurki okazują się sympatyczne i dowiaduję się, że się tu ukrywają, ale jak trzeba to robią się duże jak człowiek. Teraz jednak muszą być ostrożne dopóki wszystko się nie wyjaśni.
Jestem w piwnicach pałacu, siedzę przy stoliku i piszę książkę. Wszyscy próbują mi pomagać z czego nie jestem zachwycony więc postanawiam ich spławić i poszukać sobie innego miejsca mimo, że to mogło by być całkiem miłe. Idę gdzieś i dostrzegam demona. Jest wielki w czarnym płaszczu i emanuje od niego zło. Uśmiecham się w duchu i wykorzystując swoją moc opętuję go. Otaczam go niepostrzeżenie moją mocą i zmieniam zupełnie jego umysł. W ten sam sposób opętuję jeszcze kilka demonów. Myślę mam szansę aby zmienić świat.
Świątynie w lesie
środa, 24 lipca 2002
Idę w górę przez las i na szczycie znajduję jakieś budynki wyglądające na opuszczone. Wygląda to jak jakieś laboratorium, albo baza wojskowa. Pomyślałem sobie, że odpocznę tu sobie w spokoju i nikt nie będzie mi tu przeszkadzał.
Po pewnym czasie orientuję się, że nie jestem tu sam są tu też jacyś ludzie jednak ukrywają się. Wydało mi się to podejrzane, postanowiłem więc to sprawdzić. Kiedy zacząłem szukać tych ludzi zjawił się mężczyzna z tatuażem na twarzy. Wiedziałem, że nie jest to człowiek tylko jakiś bóg zła. Powiedział mi, że ci ludzie to jego wyznawcy i powinienem się do niego przyłączyć a sporo na tym skorzystam, będzie mi się nieźle żyło u jego boku, będę miał władzę i będę zadowolony.
Nie ufałem mu, czułem w tym wszystkim fałsz, więc powiedziałem, że mu nie wierzę i mimo iż teraz ma największe wpływy z wszystkich bogów to co mi pokazuje jest iluzją. Prawdziwa rzeczywistość widziałem u boga w świątyni na dole. Bóg zła zaczął ze mnie szydzić: - jesteś pewien, że to była prawdziwa rzeczywistość? – spytał.
Pomyślałem, że pójdę do boga dobra, który miał nieopodal siedzibę i tam - mimo iż bóg dobra bardzo podupadł – bóg zła będzie miał ograniczoną moc co zmusi go do bardziej rzeczowej rozmowy.
W siedzibie boga dobra odniosłem wrażenie, że też jestem oszukiwany i bogowie są skłonni do kompromisu aby mnie oszukać. Kiedy na chwile wyszli udało mi się przebić barierę iluzji i zobaczyć rzeczywistość. Podejrzewałem, że nie jest to najgłębsza rzeczywistość ale dla bogów jest wystarczająco realna aby zbić ich z pantałyku. Kiedy wrócili byłem już na luzie ponieważ wiedziałem, że znajomość rzeczywistości pozbawia ich wszelkiego wpływu na mnie dając mi boska moc.
"W sektorze północno-wschodnim znajdują się strefy kataklizmów, miejsca różnych duchowych szkół, koszmary senne itp. W tym sektorze spotkasz innych marzycieli i niektórych "zwiadowców". - kataklizmów u mnie tam nie ma, co do koszmarów to zależy jak na to patrzeć, nie wiem, ale faktem jest, że na mojej mapie to ciekawe miejsce. Mieszka tam wiele duchowych istot, są pozostałości z innej ery - jakbym miał wybierać bez wysilania się to najchętniej tam spedzał bym prawie wszystkie sny
Idę w górę przez las i na szczycie znajduję jakieś budynki wyglądające na opuszczone. Wygląda to jak jakieś laboratorium, albo baza wojskowa. Pomyślałem sobie, że odpocznę tu sobie w spokoju i nikt nie będzie mi tu przeszkadzał.
Po pewnym czasie orientuję się, że nie jestem tu sam są tu też jacyś ludzie jednak ukrywają się. Wydało mi się to podejrzane, postanowiłem więc to sprawdzić. Kiedy zacząłem szukać tych ludzi zjawił się mężczyzna z tatuażem na twarzy. Wiedziałem, że nie jest to człowiek tylko jakiś bóg zła. Powiedział mi, że ci ludzie to jego wyznawcy i powinienem się do niego przyłączyć a sporo na tym skorzystam, będzie mi się nieźle żyło u jego boku, będę miał władzę i będę zadowolony.
Nie ufałem mu, czułem w tym wszystkim fałsz, więc powiedziałem, że mu nie wierzę i mimo iż teraz ma największe wpływy z wszystkich bogów to co mi pokazuje jest iluzją. Prawdziwa rzeczywistość widziałem u boga w świątyni na dole. Bóg zła zaczął ze mnie szydzić: - jesteś pewien, że to była prawdziwa rzeczywistość? – spytał.
Pomyślałem, że pójdę do boga dobra, który miał nieopodal siedzibę i tam - mimo iż bóg dobra bardzo podupadł – bóg zła będzie miał ograniczoną moc co zmusi go do bardziej rzeczowej rozmowy.
W siedzibie boga dobra odniosłem wrażenie, że też jestem oszukiwany i bogowie są skłonni do kompromisu aby mnie oszukać. Kiedy na chwile wyszli udało mi się przebić barierę iluzji i zobaczyć rzeczywistość. Podejrzewałem, że nie jest to najgłębsza rzeczywistość ale dla bogów jest wystarczająco realna aby zbić ich z pantałyku. Kiedy wrócili byłem już na luzie ponieważ wiedziałem, że znajomość rzeczywistości pozbawia ich wszelkiego wpływu na mnie dając mi boska moc.
"W sektorze północno-wschodnim znajdują się strefy kataklizmów, miejsca różnych duchowych szkół, koszmary senne itp. W tym sektorze spotkasz innych marzycieli i niektórych "zwiadowców". - kataklizmów u mnie tam nie ma, co do koszmarów to zależy jak na to patrzeć, nie wiem, ale faktem jest, że na mojej mapie to ciekawe miejsce. Mieszka tam wiele duchowych istot, są pozostałości z innej ery - jakbym miał wybierać bez wysilania się to najchętniej tam spedzał bym prawie wszystkie sny
Przeglądając stare dzienniki snów znalazłem sen, który dzieje się na południowym wschodzie tam gdzie ma być raj :-)
poniedziałek, 25 listopada 2002
Przyjechała Asia W i powiedziała, że jest zmęczona i że chciała by wypocząć, więc zabrałem ja w góry. Zastanawiałem się gdzie jej będzie najlepiej i wymyśliłem trasę z trzema etapami:
1.Piekny wyjątkowy miły las gdzie ludzie są życzliwi.
2.Spokojna baza namiotowa gdzie mogła zobaczyć najładniejsza okolicę.
3.Dziewicze góry pełne mocy gdzie napełni się siłą.
Następnie zeszliśmy nad górską rzekę i zaczęliśmy przyjemny spływ na materacu. Rzeka była czysta, bardzo przyjemna z wartkim nurtem. Asia powiedziała mi, że obawia się abyśmy nie wpadli na jakąś skałę. Odpowiedziałem, że nie musi się obawiać gdyż ja będę płyną przed materacem i dbał o to aby nie wpłyną on na skałę ani na mieliznę więc może czuć się bezpieczna, tak zrobiłem i płynęliśmy bezpiecznie. Asia na materacu ja z przodu zapewniając jej bezpieczeństwo relaks i komfort.
Po pewnym czasie dopłynęliśmy do miejsca gdzie rzeka zmieniała koryto i trzeba było kawałek przejść lądem. Powiedziałem Asi aby się nie przejmowała i przeniosłem ją z materacem do nowego koryta rzeki aby się nie męczyła.
Nowe koryto było uregulowane i pogłębione otoczone przez pola uprawne. Szedłem uważnie niosąc Asię z materacem tak aby nie zniszczyć upraw, trochę się obawiałem czy na tym uregulowanym odcinku nikt nie będzie się nas czepiał, ale miałem nadzieję, że przepłyniemy nie zauważeni. Woda na tym odcinku była głębsza i nie tak czysta jak wcześniej, ponieważ nie umiem pływać trzymałem się materaca kiedy ją przepływaliśmy i udało nam się przepłynąć go spokojnie bez przygód.
Znowu rzeka zmieniała koryto, tym razem musieliśmy przejść przez teren miejski, aby Asia się niepotrzebnie nie męczyła znów wziąłem ją na ręce i ruszyliśmy dalej, Asia powiedziała, że jestem bardzo miły, że tak się o nią troszczę co napełniło mnie radością.
Kiedy doszliśmy do koryta rzeki, okazało się, że rzeka jest bardzo brudna pełna ścieków z miasta więc dalszy spływ nie byłby już przyjemnością.
Kiedy zastanawiałem się co dalej robić podszedł do nas jakiś gość zajmujący się rozwojem duchowym i powiedział, że koniecznie musi z nami porozmawiać. Nie bardzo miałem na to ochotę bo właśnie Asia mnie pocałowała i powiedziała, że jest jej ze mną bardzo dobrze, czuje się bezpiecznie i będziemy razem. Już miałem spławić natręta, ale Asia powiedziała abyśmy z nim porozmawiali.
Weszliśmy z gościem do jakiegoś pokoju gdzie zaczął mi tłumaczyć, że moją drogą rozwoju są sny, które napełniają mnie światłem. Pokazał mi obrazek tłumacząc jak na tym etapie rozwoju powinienem poprzez sny napełniać światłem ciało i czakry aby rozpuścić wszelkie przeszkody.
Następnie wyciągną drugi obrazek ilustrujący równoważenie kanałów i kolejność ich napełniania. Na koniec dał mi książkę z tymi obrazkami mówiąc, że to dla niego zaszczyt, że mógł pomóc komuś kto tak daleko zszedł na ścieżce snu i zaproponował udział w swoim seminarium. Podejrzewałem, że tak słodząc może chcieć nas naciągnąć i miałem zamiar podziękować, ale Asia powiedziała, że co nam szkodzi pójść więc pocałowałem ją i poszliśmy.
Na seminarium gość tłumaczył na moim przykładzie jak można rozwinąć kanały energii i do jakiego stopnia je dopełnić energią wbijając w moje kanały jakieś narzędzia co znosiłem ze stoickim spokojem.
Po demonstracji kiedy podczas przerwy szliśmy z Asią korytarzem gość podszedł do nas chcąc udzielić Asi inicjacji co też uczynił i poprosił ją o przyjęcie kilkuset złotych za ten zaszczyt.
Po przerwie gość zaoferował się sprowadzić mi jakieś książki, kiedy po nie poszedł tym razem Asia powiedziała abym ich nie brał, więc kiedy gość z nimi wrócił podziękowałem za nie - myślałem, że się wkurzy ale powiedział, że nie ma sprawy. Znowu pocałowałem i przytuliłem Asię i postanowiliśmy ruszyć w swoją drogę.
Przyjechała Asia W i powiedziała, że jest zmęczona i że chciała by wypocząć, więc zabrałem ja w góry. Zastanawiałem się gdzie jej będzie najlepiej i wymyśliłem trasę z trzema etapami:
1.Piekny wyjątkowy miły las gdzie ludzie są życzliwi.
2.Spokojna baza namiotowa gdzie mogła zobaczyć najładniejsza okolicę.
3.Dziewicze góry pełne mocy gdzie napełni się siłą.
Następnie zeszliśmy nad górską rzekę i zaczęliśmy przyjemny spływ na materacu. Rzeka była czysta, bardzo przyjemna z wartkim nurtem. Asia powiedziała mi, że obawia się abyśmy nie wpadli na jakąś skałę. Odpowiedziałem, że nie musi się obawiać gdyż ja będę płyną przed materacem i dbał o to aby nie wpłyną on na skałę ani na mieliznę więc może czuć się bezpieczna, tak zrobiłem i płynęliśmy bezpiecznie. Asia na materacu ja z przodu zapewniając jej bezpieczeństwo relaks i komfort.
Po pewnym czasie dopłynęliśmy do miejsca gdzie rzeka zmieniała koryto i trzeba było kawałek przejść lądem. Powiedziałem Asi aby się nie przejmowała i przeniosłem ją z materacem do nowego koryta rzeki aby się nie męczyła.
Nowe koryto było uregulowane i pogłębione otoczone przez pola uprawne. Szedłem uważnie niosąc Asię z materacem tak aby nie zniszczyć upraw, trochę się obawiałem czy na tym uregulowanym odcinku nikt nie będzie się nas czepiał, ale miałem nadzieję, że przepłyniemy nie zauważeni. Woda na tym odcinku była głębsza i nie tak czysta jak wcześniej, ponieważ nie umiem pływać trzymałem się materaca kiedy ją przepływaliśmy i udało nam się przepłynąć go spokojnie bez przygód.
Znowu rzeka zmieniała koryto, tym razem musieliśmy przejść przez teren miejski, aby Asia się niepotrzebnie nie męczyła znów wziąłem ją na ręce i ruszyliśmy dalej, Asia powiedziała, że jestem bardzo miły, że tak się o nią troszczę co napełniło mnie radością.
Kiedy doszliśmy do koryta rzeki, okazało się, że rzeka jest bardzo brudna pełna ścieków z miasta więc dalszy spływ nie byłby już przyjemnością.
Kiedy zastanawiałem się co dalej robić podszedł do nas jakiś gość zajmujący się rozwojem duchowym i powiedział, że koniecznie musi z nami porozmawiać. Nie bardzo miałem na to ochotę bo właśnie Asia mnie pocałowała i powiedziała, że jest jej ze mną bardzo dobrze, czuje się bezpiecznie i będziemy razem. Już miałem spławić natręta, ale Asia powiedziała abyśmy z nim porozmawiali.
Weszliśmy z gościem do jakiegoś pokoju gdzie zaczął mi tłumaczyć, że moją drogą rozwoju są sny, które napełniają mnie światłem. Pokazał mi obrazek tłumacząc jak na tym etapie rozwoju powinienem poprzez sny napełniać światłem ciało i czakry aby rozpuścić wszelkie przeszkody.
Następnie wyciągną drugi obrazek ilustrujący równoważenie kanałów i kolejność ich napełniania. Na koniec dał mi książkę z tymi obrazkami mówiąc, że to dla niego zaszczyt, że mógł pomóc komuś kto tak daleko zszedł na ścieżce snu i zaproponował udział w swoim seminarium. Podejrzewałem, że tak słodząc może chcieć nas naciągnąć i miałem zamiar podziękować, ale Asia powiedziała, że co nam szkodzi pójść więc pocałowałem ją i poszliśmy.
Na seminarium gość tłumaczył na moim przykładzie jak można rozwinąć kanały energii i do jakiego stopnia je dopełnić energią wbijając w moje kanały jakieś narzędzia co znosiłem ze stoickim spokojem.
Po demonstracji kiedy podczas przerwy szliśmy z Asią korytarzem gość podszedł do nas chcąc udzielić Asi inicjacji co też uczynił i poprosił ją o przyjęcie kilkuset złotych za ten zaszczyt.
Po przerwie gość zaoferował się sprowadzić mi jakieś książki, kiedy po nie poszedł tym razem Asia powiedziała abym ich nie brał, więc kiedy gość z nimi wrócił podziękowałem za nie - myślałem, że się wkurzy ale powiedział, że nie ma sprawy. Znowu pocałowałem i przytuliłem Asię i postanowiliśmy ruszyć w swoją drogę.
