27-07-2017, 15:05
Ja i siostra należałyśmy do jakiejś organizacji, częściowo w podziemiu. Przez większość czasu żyliśmy jak anarchiści z Woodstocku, szykując się do jakieś akcji. Z rana musieliśmy zrywać się i biec na autobus.
Ja i siostra byłyśmy głodne. Ja miałam przy sobie prowiant, powiedziałam więc, że jak siostra usiądzie obok, będziemy mogły zjeść w spokoju. Szłyśmy przez autobus do tyłu. Czerwone siedzenia były rozmieszczone dziwnie, po trzy, niektóre po cztery ustawione jak narożna sofa. Usiadłyśmy naprzeciwko siebie, ona tyłem, na jednym z trzech siedzeń obok siebie, ja na pojedynczym, umieszczonym dziwnie na środku.
==============================================
Zamierzałam zrobić sobie kolejny tatuaż. Oglądałam w gazecie zdjęcia kobiet w bikini z całymi wytatuowanymi brzuchami i plecami. Potem jakoś stało się tak, że miałam chyba te tatuaże, bo miałam opatrunki na lewym ramieniu i nad prawym łokciem.
==============================================
Ja, siostra i kilka koleżanek stałyśmy w czymś w rodzaju poczekalni. Wyglądało to trochę jak lotnisko albo nowoczesny dworzec kolejowy. Pod ciemnoszarą ścianą stało nowoczesne marmurowe biurko. Miała to być rejestracja na porodówkę, ale nikogo poza nami tam nie było. Nad biurkiem wisiał ekran, na którym na zmianę wyświetlały się reklamy i informacje. Najczęściej pojawiały się tam jakieś wielkie sumy pieniędzy, zawsze ta powyżej była ze dwa rzędy wielkości większa od tej niżej, chociaż ktoś powiedział, że ta druga to 10%. Miały to być jakieś odszkodowania, ta większa suma dla lekarzy, mniejsza dla pacjentek. Pojawiały się też inne sumy, pojedynczo. Któraś z dziewczyn powiedziała, że tyle płacą za zdjęcia z sali operacyjnej i że to się opłaca i możemy robić te zdjęcia i dorobimy się na tym. Ja pytałam, czy na pewno chodzi o zdjęcia a nie prześwietlenia, bo tego nie będziemy umiały zrobić. Ona na to, że na pewno nie, bo jakby chodziło o prześwietlenia, to powiedzieliby to wprost.
Ja i siostra byłyśmy głodne. Ja miałam przy sobie prowiant, powiedziałam więc, że jak siostra usiądzie obok, będziemy mogły zjeść w spokoju. Szłyśmy przez autobus do tyłu. Czerwone siedzenia były rozmieszczone dziwnie, po trzy, niektóre po cztery ustawione jak narożna sofa. Usiadłyśmy naprzeciwko siebie, ona tyłem, na jednym z trzech siedzeń obok siebie, ja na pojedynczym, umieszczonym dziwnie na środku.
==============================================
Zamierzałam zrobić sobie kolejny tatuaż. Oglądałam w gazecie zdjęcia kobiet w bikini z całymi wytatuowanymi brzuchami i plecami. Potem jakoś stało się tak, że miałam chyba te tatuaże, bo miałam opatrunki na lewym ramieniu i nad prawym łokciem.
==============================================
Ja, siostra i kilka koleżanek stałyśmy w czymś w rodzaju poczekalni. Wyglądało to trochę jak lotnisko albo nowoczesny dworzec kolejowy. Pod ciemnoszarą ścianą stało nowoczesne marmurowe biurko. Miała to być rejestracja na porodówkę, ale nikogo poza nami tam nie było. Nad biurkiem wisiał ekran, na którym na zmianę wyświetlały się reklamy i informacje. Najczęściej pojawiały się tam jakieś wielkie sumy pieniędzy, zawsze ta powyżej była ze dwa rzędy wielkości większa od tej niżej, chociaż ktoś powiedział, że ta druga to 10%. Miały to być jakieś odszkodowania, ta większa suma dla lekarzy, mniejsza dla pacjentek. Pojawiały się też inne sumy, pojedynczo. Któraś z dziewczyn powiedziała, że tyle płacą za zdjęcia z sali operacyjnej i że to się opłaca i możemy robić te zdjęcia i dorobimy się na tym. Ja pytałam, czy na pewno chodzi o zdjęcia a nie prześwietlenia, bo tego nie będziemy umiały zrobić. Ona na to, że na pewno nie, bo jakby chodziło o prześwietlenia, to powiedzieliby to wprost.
