05-01-2017, 21:02
Przed zaśnięciem na chwilę odpłynęłam jak w przyspieszonym WILDzie. W tym śnie byłam jakby w moim pokoju. Nie było żadnego światła poza tym zza okien, ale mimo to nie było całkiem ciemno. Jakiś chłopak (możliwe, że to był V.) siedział przy moim biurku i patrzył na mnie, ja stałam pośrodku pokoju. Poczułam, jakbym wychodziła z ciała czy coś, poruszanie stało się skomplikowane, czułam, że lewą rękę mam wykręconą i jakaś siła ją ciągnie. Rozglądałam się po tym pokoju w półmroku, mówiąc sobie, że skoro OOBE nie istnieje, to musi być sen. Zresztą zwróciłam uwagę, że w tym pokoju zamiast mojego normalnego regału i szaf stały biblioteczki z nienaturalnie równo ułożonymi książkami jak scenografia z kreskówki.
Trwało to bardzo krótką chwilę, zanim się obudziłam.
# Znów sporej części snu/snów z początku nie pamiętam. Tylko mgliste wspomnienie pływania kajakiem po bujnie zarośniętej wodorostami rzece.
Byłam jakby w mojej kuchni, ale znacznie powiększonej - zwłaszcza na wysokość. Sufit znajdował się ileś pięter w górze, powierzchnia była wystarczająca, żeby pomieścić tam grupę Nerdów w prawie pełnym składzie.
Rozmawialiśmy o czymś związanym właśnie z tymi poprzednimi kawałkami snów, o jakichś plemionach tubylców i ich tradycjach. Potem ja z jednym z nich, chyba z X., weszliśmy na drabinę, stojącą mniej więcej w miejscu, gdzie powinna być lodówka. Coś tam robiliśmy kilka metrów nad podłogą, przypinaliśmy coś do ściany. Dalej rozmawialiśmy o tych plemionach, ale w coraz bardziej psychodeliczno-abstrakcyjny sposób, już jakby w innym systemie pojęć, jak na haju czy coś podobnego. X. coraz bardziej się wkręcał, potem ja malowałam mu na twarzy wzory granatowym i ciemnoczerwonym atramentem. Jak zeszliśmy na dół, X. z rozpędu zaczął mówić w ten sam psychodeliczny sposób, niemal mówił samymi nieartykułowanymi sylabami, z entuzjazmem próbując coś wytłumaczyć pozostałym. Wszyscy zaczęli się śmiać i dogadywać.
===========================================
# Potem się obudziłam (przeziębiona jestem i co jakiś czas nie mogę oddychać), było chyba po siódmej. Jako, że mogłam dzisiaj spać do dziesiątej, poszłam do łazienki i wróciłam do łóżka. Przykryłam się kołdrą cała z głową i usiłowałam zasnąć.
===========================================
Na chwilę wrzuciło mnie do snu jak w przyspieszonym WILDzie. Pojawiłam się w "gabinecie" mamy w domu rodziców. Unosiłam się w powietrzu, tak częściowo byłam we śnie, a częściowo czułam się gdzieś obok. Mało stabilne to było. Pomyślałam, że pewnie coś paskudnego zobaczę i wychyliłam się zza futryny na korytarz. No i miałam rację - przed lustrem na szafie stała moja siostra, ale jej ciało kończyło się poniżej ramion. Nie odcięte, ale po prostu nie miała głowy, ramion i górnej części klatki piersiowej, jak te uszkodzone płody na zdjęciach medycznych. Aż mnie wywaliło z tego płytkiego snu.
===========================================
# Potem leżałam półprzytomna - ale chyba pełnego paraliżu nie miałam. Jak chciałam zmienić pozycję, mogłam to zrobić, chociaż reakcja była z opóźnieniem od podjęcia decyzji. Nie wiem, czy to kwestia odcięcia nerwów, czy po prostu półprzytomny umysł albo nawet zaburzenie odczuwania czasu. Było nieźle psychodelicznie, jakbym się naćpała. Halucynacje słuchowe, miałam wrażenie, że po domu biega paru ludzi, w tym moja mama, krzycząca najgłośniej z nich. Wydawało mi się, że jest jaśniej niż naprawdę (miałam zamknięte oczy), czułam nad sobą jakiś ruch, jakby ktoś mnie dotykał. Myślę, że niech tylko bezgłowa siostra zerwie ze mnie kołdrę, to zacznę krzyczeć. Potem sobie tłumaczę, że to przecież halucynacje, więc fizycznych obiektów nie ruszą.
Ale akcja niezła
Niby przytomna byłam i wiedziałam, skąd to się bierze, ale myślenie mniej trzeźwe niż po psychodelikach i spora podatność na wkręty.
===========================================
Sen nieświadomy niestety
. Jestem niby w moim mieszkaniu, ale jakimś większym, jaśniejszym. Mama coś do mnie mówi z innego pomieszczenia. Przeszukuje jakieś zbiory pamiątek. Na myśl o tym, ja odruchowo zaczynam bawić się pierścionkiem z dziwnymi wzorami i z przejrzystym czerwonym oczkiem. Potem mama przyszła i przyniosła mi kawałek metalu z takim samym kamykiem jak w pierścionku, tylko to było bardziej podniszczone. Doszłam do wniosku, że to widocznie brakująca część. Mama zaczęła mi tłumaczyć, że tam w tym kamieniu widać jakiś symbol, przypominający atom - takim tonem tłumaczyła, jakby chodziło o wielkie okultystyczne sekrety rodem z Indiany Jonesa 
. Ja wzruszyłam ramionami i zdjęłam pierścionek. Po przeciwnej stronie miał otworek, przez który włożyłam ten dodatkowy drucik, tak, że kamienie znalazły się w jednej linii. Ustawiłam to pod światło, na stole pod spodem pojawiło się niebieskie (tak, niebieskie po przejściu światła przez czerwone kamyki ) pole a w nim ciemniejsze wzory. Na dole był schematyczny rysunek atomu, wyżej tworzyły okrąg inne symbole. Zaczęłam z rozbawieniem tłumaczyć mamie, że to emblematy instytucji, które parę lat temu organizowały tę konferencję, po której na pamiątkę rozdawali te pierścionki i żadnego mrocznego sekretu w tym nie ma.
# Po dzisiejszej nocy poczułam motywację do starania się o LD
Trwało to bardzo krótką chwilę, zanim się obudziłam.
# Znów sporej części snu/snów z początku nie pamiętam. Tylko mgliste wspomnienie pływania kajakiem po bujnie zarośniętej wodorostami rzece.
Byłam jakby w mojej kuchni, ale znacznie powiększonej - zwłaszcza na wysokość. Sufit znajdował się ileś pięter w górze, powierzchnia była wystarczająca, żeby pomieścić tam grupę Nerdów w prawie pełnym składzie.
Rozmawialiśmy o czymś związanym właśnie z tymi poprzednimi kawałkami snów, o jakichś plemionach tubylców i ich tradycjach. Potem ja z jednym z nich, chyba z X., weszliśmy na drabinę, stojącą mniej więcej w miejscu, gdzie powinna być lodówka. Coś tam robiliśmy kilka metrów nad podłogą, przypinaliśmy coś do ściany. Dalej rozmawialiśmy o tych plemionach, ale w coraz bardziej psychodeliczno-abstrakcyjny sposób, już jakby w innym systemie pojęć, jak na haju czy coś podobnego. X. coraz bardziej się wkręcał, potem ja malowałam mu na twarzy wzory granatowym i ciemnoczerwonym atramentem. Jak zeszliśmy na dół, X. z rozpędu zaczął mówić w ten sam psychodeliczny sposób, niemal mówił samymi nieartykułowanymi sylabami, z entuzjazmem próbując coś wytłumaczyć pozostałym. Wszyscy zaczęli się śmiać i dogadywać.
===========================================
# Potem się obudziłam (przeziębiona jestem i co jakiś czas nie mogę oddychać), było chyba po siódmej. Jako, że mogłam dzisiaj spać do dziesiątej, poszłam do łazienki i wróciłam do łóżka. Przykryłam się kołdrą cała z głową i usiłowałam zasnąć.
===========================================
Na chwilę wrzuciło mnie do snu jak w przyspieszonym WILDzie. Pojawiłam się w "gabinecie" mamy w domu rodziców. Unosiłam się w powietrzu, tak częściowo byłam we śnie, a częściowo czułam się gdzieś obok. Mało stabilne to było. Pomyślałam, że pewnie coś paskudnego zobaczę i wychyliłam się zza futryny na korytarz. No i miałam rację - przed lustrem na szafie stała moja siostra, ale jej ciało kończyło się poniżej ramion. Nie odcięte, ale po prostu nie miała głowy, ramion i górnej części klatki piersiowej, jak te uszkodzone płody na zdjęciach medycznych. Aż mnie wywaliło z tego płytkiego snu.
===========================================
# Potem leżałam półprzytomna - ale chyba pełnego paraliżu nie miałam. Jak chciałam zmienić pozycję, mogłam to zrobić, chociaż reakcja była z opóźnieniem od podjęcia decyzji. Nie wiem, czy to kwestia odcięcia nerwów, czy po prostu półprzytomny umysł albo nawet zaburzenie odczuwania czasu. Było nieźle psychodelicznie, jakbym się naćpała. Halucynacje słuchowe, miałam wrażenie, że po domu biega paru ludzi, w tym moja mama, krzycząca najgłośniej z nich. Wydawało mi się, że jest jaśniej niż naprawdę (miałam zamknięte oczy), czułam nad sobą jakiś ruch, jakby ktoś mnie dotykał. Myślę, że niech tylko bezgłowa siostra zerwie ze mnie kołdrę, to zacznę krzyczeć. Potem sobie tłumaczę, że to przecież halucynacje, więc fizycznych obiektów nie ruszą.
Ale akcja niezła
Niby przytomna byłam i wiedziałam, skąd to się bierze, ale myślenie mniej trzeźwe niż po psychodelikach i spora podatność na wkręty.===========================================
Sen nieświadomy niestety
. Jestem niby w moim mieszkaniu, ale jakimś większym, jaśniejszym. Mama coś do mnie mówi z innego pomieszczenia. Przeszukuje jakieś zbiory pamiątek. Na myśl o tym, ja odruchowo zaczynam bawić się pierścionkiem z dziwnymi wzorami i z przejrzystym czerwonym oczkiem. Potem mama przyszła i przyniosła mi kawałek metalu z takim samym kamykiem jak w pierścionku, tylko to było bardziej podniszczone. Doszłam do wniosku, że to widocznie brakująca część. Mama zaczęła mi tłumaczyć, że tam w tym kamieniu widać jakiś symbol, przypominający atom - takim tonem tłumaczyła, jakby chodziło o wielkie okultystyczne sekrety rodem z Indiany Jonesa . Ja wzruszyłam ramionami i zdjęłam pierścionek. Po przeciwnej stronie miał otworek, przez który włożyłam ten dodatkowy drucik, tak, że kamienie znalazły się w jednej linii. Ustawiłam to pod światło, na stole pod spodem pojawiło się niebieskie (tak, niebieskie po przejściu światła przez czerwone kamyki ) pole a w nim ciemniejsze wzory. Na dole był schematyczny rysunek atomu, wyżej tworzyły okrąg inne symbole. Zaczęłam z rozbawieniem tłumaczyć mamie, że to emblematy instytucji, które parę lat temu organizowały tę konferencję, po której na pamiątkę rozdawali te pierścionki i żadnego mrocznego sekretu w tym nie ma.# Po dzisiejszej nocy poczułam motywację do starania się o LD
