03-06-2016, 15:08
(03-06-2016, 14:39 )incestus napisał(a): Nie do końca rozumiemCzemu oddalać od celów? Dla mnie ciekawe życie, adrenalinka, ciągle nowe doświadczenia już same w sobie są celem, nie mam żadnych większych planów na osiągnięcie sukcesu w przyszłości, jak przyjdzie sukces to będzie jedynie efektem ubocznym, nie mam nic przeciwkoZamieniasz jedne nawyki na inne, ale tak samo będą cię oddalać od " celów "
A owszem samodyscyplina jest potrzebna do trzymania w ryzach nałogów, aby nie stały się na tyle destrukcyjne, że przestaną być przyjemne. Postaram się tutaj zobrazować o co mi chodzi na przykładzie pieniędzy. Jest sobie Zenek, marzy o zarobieniu 1mln zł, bo wierzy, że dzięki temu będzie miał uznanie, władzę, prestiż - innymi słowy połechta sobie ego. Więc Zenek główkuje, myśli i kombinuje, aby zdobyć tą forsę, czasami się udaje, czasami nie. A ja chcę zauważyć, że jest jeszcze jeden inny sposób. Teraz zobrazujmy sytuację Mariana. Marian sprzedaje na targu kartofle, jak wymienia pieniądze z klientami czuje specyficzny dreszczyk emocji, czuje się dobrze, chce to robić częściej, dla niego zarabianie pieniędzy samo w sobie jest celem, dzięki temu jest cały czas na haju. Oba sposoby, choć tak różne prowadzą do tego samego, do zarobienia sałaty. Chcę również zaznaczyć, że świat nie jest czarno-biały i przeważnie jest to mix jednego i drugiego uczucia w różnych proporcjach.Widzisz, dla Ciebie motywacją do ruszenia naprzód jest ten lęk, który wymieniłeś w poprzednim poście, do działania motywuje Cię strach. Ale można inaczej, do działania również może motywować przyjemność. Są ludzie uzależnieni od adrenaliny, muszą cały czas robić coś nowego, jeździć 300km/h w terenie zabudowanym czy uprawiać dzikie orgie bo to sprawia, że czują się żywi i to ich motywuje do dalszego działania i osiągania kolejnych celów. Widzisz różnicę? Posuwają się naprzód, bo POTRZEBUJĄ więcej, żeby znowu poczuć tą samą frajdę, jest to na pewno bardziej niebezpieczne, ale dzięki temu też nie czują tego LĘKU uogólnionego, dopamina zabija ten lęk, a dodatkowo brak silnego uzależnienia od endorfin potęguje efekt uśmierzenia "bólu życia". Pierwszy sposób jest na pewno bezpieczniejszy i stabilniejszy, ale też mało pasjonujący i nudny.
Nie to czy osiągamy cele sprawia kim jesteśmy, ale JAK je zdobywamy.
(03-06-2016, 14:39 )incestus napisał(a): Nie widzę też jak w taki sposób osiągnąć ten stan umysłu, nazwijmy go " spokój ducha? ". To nie jest tak, że przechodzisz z endorfin na dopaminę. Zmieniasz nałogi, ponieważ stare, w tym siedzenie na isen, nie dostarczają już tej samej ilości dopaminyNom dokładnie o to mi chodzi
Stare nałogi mi się już znudziły po prostu. Aby zmienić nałogi stracę na pewno "spokój ducha", ale po pewnym czasie wszystko wróci do normy.
