23-05-2016, 14:42
Spiralne schody
23.05.2016
Biegam po jakimś wysokim budynku po, prawdopodobnie, spiralnych schodach. Wiem, że coś jest nie tak. Trafiam do dolnego ciemnego pomieszczenia. Wiem, że tam są obcy, nawet ci ludzie, których spotkałem na schodach po drodze, to obcy. Czuję strach, niepokój. W ciemnym, za pewne piwnicznym pomieszczeniu, spotykam się z potworem poruszającym się nisko po podłodze. Nie przyglądam się mu. Prawie mnie złapał, uciekam. Skądś jednak wiedziałem, że oni nie chcą mi zrobić jednak nic złego. Ale pewnie tak tylko udają. Biegnę znowu po schodach.
Jestem w domu u cioci. We śnie mieszkała wyżej niż w rzeczywistości. Patrzę przez okno, a tam piaskowe boisko między blokami (naprawdę nie ma tam boiska). W piłkę nożną gra z kimś dawny kolega. Woła, abym mu przygotował, tak jak zwykle, parówki na wykałaczkach, cztery, dla niego i pozostałych. Oczywiście to fałszywa pamięć, nigdy nie robiłem żadnych parówek na wykałaczkach. Ciocia pomaga przygotować jedzenie. Te kiełbaski są chyba z keczupem i czymś jeszcze. Już na dole. Daję koledze to jedzenie.
Coś tam działo się w sklepie z różnymi rzeczami. Wchodzę tam razem z grupką innych osób. Niby nikogo nie ma, a otwarte. Oglądam przezroczystą paczkę z czymś do ogrodu, może sadzonki roślin. Odkładam na miejsce. Przed wejściem stoją skrzynie ze starymi zabawkami. Ja i moja cioteczna kuzynka oglądamy jakieś okrągłe plansze do gry. Mówię, że tyle lat tu leżą, a zachowane w tak dobrym stanie. Niby przychodzi właściciel sklepy, chociaż nikogo nie widzę, i wszyscy szybko wychodzimy. Właścicielem ponoć był ktoś z rodziny.
Przechodzę obok stołów, przy których ludzie jedli, biorę garść pokruszonej czekolady z talerzyka na stoliku, dobra jest. Takie mam myślenie, że skoro tyle zapłaciłem w restauracji, to sobie wezmę czekolady za darmo. We śnie wcale nie byłem w restauracji. Wracam do domu po trawie.
23.05.2016
Biegam po jakimś wysokim budynku po, prawdopodobnie, spiralnych schodach. Wiem, że coś jest nie tak. Trafiam do dolnego ciemnego pomieszczenia. Wiem, że tam są obcy, nawet ci ludzie, których spotkałem na schodach po drodze, to obcy. Czuję strach, niepokój. W ciemnym, za pewne piwnicznym pomieszczeniu, spotykam się z potworem poruszającym się nisko po podłodze. Nie przyglądam się mu. Prawie mnie złapał, uciekam. Skądś jednak wiedziałem, że oni nie chcą mi zrobić jednak nic złego. Ale pewnie tak tylko udają. Biegnę znowu po schodach.
Jestem w domu u cioci. We śnie mieszkała wyżej niż w rzeczywistości. Patrzę przez okno, a tam piaskowe boisko między blokami (naprawdę nie ma tam boiska). W piłkę nożną gra z kimś dawny kolega. Woła, abym mu przygotował, tak jak zwykle, parówki na wykałaczkach, cztery, dla niego i pozostałych. Oczywiście to fałszywa pamięć, nigdy nie robiłem żadnych parówek na wykałaczkach. Ciocia pomaga przygotować jedzenie. Te kiełbaski są chyba z keczupem i czymś jeszcze. Już na dole. Daję koledze to jedzenie.
Coś tam działo się w sklepie z różnymi rzeczami. Wchodzę tam razem z grupką innych osób. Niby nikogo nie ma, a otwarte. Oglądam przezroczystą paczkę z czymś do ogrodu, może sadzonki roślin. Odkładam na miejsce. Przed wejściem stoją skrzynie ze starymi zabawkami. Ja i moja cioteczna kuzynka oglądamy jakieś okrągłe plansze do gry. Mówię, że tyle lat tu leżą, a zachowane w tak dobrym stanie. Niby przychodzi właściciel sklepy, chociaż nikogo nie widzę, i wszyscy szybko wychodzimy. Właścicielem ponoć był ktoś z rodziny.
Przechodzę obok stołów, przy których ludzie jedli, biorę garść pokruszonej czekolady z talerzyka na stoliku, dobra jest. Takie mam myślenie, że skoro tyle zapłaciłem w restauracji, to sobie wezmę czekolady za darmo. We śnie wcale nie byłem w restauracji. Wracam do domu po trawie.
