03-05-2016, 17:52
Potwory, hologram 3D
03.05.2016
Wchodzę razem z rodzicami do jakiegoś budynku (później dowiaduję się, że to szkoła podstawowa, do której chodziłem). Wita nas recepcjonistka siedząca po prawej stronie. Idziemy dalej coraz ciemniejszym korytarzem. Na końcu są schody prowadzące w dół. Dalej jest prostopadły korytarzyk z zamkniętymi drzwiami na jednym i drugim końcu do całkowicie ciemnych części podziemi. Zza drzwi po lewej stronie dobiega nas kobiecy głos (recepcjonistka?), grożący i ostrzegający nas przed czymś złym. Nie powinniśmy otwierać tych drzwi. Jestem coraz bardziej przerażony. Słyszę jakieś straszne szmery, szelesty. Czuję, że jakieś potwory czy wampiry są już blisko (czyżby to te same „zmutowane robale”, które kiedyś często się mi śniły, a nigdy ich nie zobaczyłem?). Szybko wracam na górę i ciągnę za sobą rodziców. Uciekamy. Biegnę sam szybciej. Zatrzymuję się w nieznanym miejscu, gdzieś w centrum miasta. Spotykam jakąś babcię. Coś do mnie mówi, pyta się mnie. Wskazuje na reklamę zawieszoną na wysokim budynku. Mówi, że mogę przystąpić do kursu programowania już w trakcie. Jestem niechętny. Zbliżają się już rodzice.
Piszę wypracowanie, nie chciałem w szkole, więc w domu, bo tak wolałem. Pomyślałem, że sny, które mi się śniły akurat będą pasować do tematyki. Chyba piszę na komputerze. Podczas pisania widzę i opisuję taką scenę:
Dzieje się to na plaży, blisko wody. Jacyś ludzie wykonywali tajemnicze rytuały. Coś ustawiono na piasku. Przed tym czymś ułożono kilka niewielkich kryształów, w odstępach może półmetrowych. Ten po prawej stronie był koloru czerwonego. Jeden z ludzi wymawiał magiczne zaklęcia nad tymi kryształami. Miało to na celu ochronić nas przed czymś złym, pewnie przed tymi stworami, które miały wydostać się z podziemi poprzez te ciemne drzwi po lewej stronie. Chodziłem po plaży wokoło nich i obserwowałem te rytuały. Usiadłem na piasku (albo to ktoś inny usiadł). Skojarzyłem, że zabezpieczenia są tworzone przed potworami podobnymi do tych z opowiadań Lovecrafta o Cthulhu.
Siedzę w tylnej ławce prawego rzędu razem z kolegą z policealnej szkoły (Karolem). Po chwili przesiadamy się do przodu do środkowego rzędu. On się uśmiecha się tak po swojemu. Rozmawiamy o wypracowaniu. Mówię, że napisałem w domu, bo tutaj za bardzo nas stresują. Bardzo się zdziwił z tego powodu. Mówię, że miałem łatwo, bo opisałem w tym wypracowaniu moje sny, napisałem o tych wampirach i innych koszmarach. A on na to, że chyba o jarzynkach. Mówię, że u mnie były wampiry, a nie jarzyny.
Wychodzimy z budynku, ale niby z tego strasznego. Po drodze utknąłem w szarym, mrocznym korytarzu z gruzem naokoło. Nie wiem jak i kiedy, ale się wydostałem. Już na zewnątrz, widzę jak kolega zamienia się w kogoś innego. Niby został ugryziony przez wampira. Rozmyślam na głos, że chociaż jest teraz przemieniony w wampira, to pewnie i tak jego dzieci będą normalnymi ludźmi. Później jakby jest nas więcej, idziemy grupą. Mijają nas troje dzieci, w tym mała dziewczynka Azjatka z czarnymi włosami. Chyba się odwraca i patrzy w naszą stronę. Mieliśmy wracać, ale jednak pomyślałem, że chciałbym mieć coś więcej do opisania w moim notatniku snów i skręcamy na prawo. Trafiamy na teren prywatny. Jest tak obudowany z dwóch stron, że nie ma przejścia. Rodzeństwo chłopczyk i dziewczynka ubrana na różowo, kończą jakieś domowe prace. Ich dziadek pomaga im zamknięciu dużych zdobionych złotem bram. Wpuszczają nas do środka domu. Siadamy w kuckach na podłodze. Dziewczynka co chwile chowa się za czymś i się pojawia, chichocze. Chłopak trzyma przed nami tablet i coś w nim pokazuje. Okazuje się, że ta dziewczynka wskoczyła do środka. Na ekranie też widać jak się chowa za różnymi jaskrawymi kształtami. Podchodzę do niego i próbuję ją wyciągnąć palcami. Zamazuje się i znika. Próbuję drugi raz. Udało się. Niestety zamieniła się w starszą kobietę lub wyciągnąłem kogoś innego. Pokazuję koledze.
03.05.2016
Wchodzę razem z rodzicami do jakiegoś budynku (później dowiaduję się, że to szkoła podstawowa, do której chodziłem). Wita nas recepcjonistka siedząca po prawej stronie. Idziemy dalej coraz ciemniejszym korytarzem. Na końcu są schody prowadzące w dół. Dalej jest prostopadły korytarzyk z zamkniętymi drzwiami na jednym i drugim końcu do całkowicie ciemnych części podziemi. Zza drzwi po lewej stronie dobiega nas kobiecy głos (recepcjonistka?), grożący i ostrzegający nas przed czymś złym. Nie powinniśmy otwierać tych drzwi. Jestem coraz bardziej przerażony. Słyszę jakieś straszne szmery, szelesty. Czuję, że jakieś potwory czy wampiry są już blisko (czyżby to te same „zmutowane robale”, które kiedyś często się mi śniły, a nigdy ich nie zobaczyłem?). Szybko wracam na górę i ciągnę za sobą rodziców. Uciekamy. Biegnę sam szybciej. Zatrzymuję się w nieznanym miejscu, gdzieś w centrum miasta. Spotykam jakąś babcię. Coś do mnie mówi, pyta się mnie. Wskazuje na reklamę zawieszoną na wysokim budynku. Mówi, że mogę przystąpić do kursu programowania już w trakcie. Jestem niechętny. Zbliżają się już rodzice.
Piszę wypracowanie, nie chciałem w szkole, więc w domu, bo tak wolałem. Pomyślałem, że sny, które mi się śniły akurat będą pasować do tematyki. Chyba piszę na komputerze. Podczas pisania widzę i opisuję taką scenę:
Dzieje się to na plaży, blisko wody. Jacyś ludzie wykonywali tajemnicze rytuały. Coś ustawiono na piasku. Przed tym czymś ułożono kilka niewielkich kryształów, w odstępach może półmetrowych. Ten po prawej stronie był koloru czerwonego. Jeden z ludzi wymawiał magiczne zaklęcia nad tymi kryształami. Miało to na celu ochronić nas przed czymś złym, pewnie przed tymi stworami, które miały wydostać się z podziemi poprzez te ciemne drzwi po lewej stronie. Chodziłem po plaży wokoło nich i obserwowałem te rytuały. Usiadłem na piasku (albo to ktoś inny usiadł). Skojarzyłem, że zabezpieczenia są tworzone przed potworami podobnymi do tych z opowiadań Lovecrafta o Cthulhu.
Siedzę w tylnej ławce prawego rzędu razem z kolegą z policealnej szkoły (Karolem). Po chwili przesiadamy się do przodu do środkowego rzędu. On się uśmiecha się tak po swojemu. Rozmawiamy o wypracowaniu. Mówię, że napisałem w domu, bo tutaj za bardzo nas stresują. Bardzo się zdziwił z tego powodu. Mówię, że miałem łatwo, bo opisałem w tym wypracowaniu moje sny, napisałem o tych wampirach i innych koszmarach. A on na to, że chyba o jarzynkach. Mówię, że u mnie były wampiry, a nie jarzyny.
Wychodzimy z budynku, ale niby z tego strasznego. Po drodze utknąłem w szarym, mrocznym korytarzu z gruzem naokoło. Nie wiem jak i kiedy, ale się wydostałem. Już na zewnątrz, widzę jak kolega zamienia się w kogoś innego. Niby został ugryziony przez wampira. Rozmyślam na głos, że chociaż jest teraz przemieniony w wampira, to pewnie i tak jego dzieci będą normalnymi ludźmi. Później jakby jest nas więcej, idziemy grupą. Mijają nas troje dzieci, w tym mała dziewczynka Azjatka z czarnymi włosami. Chyba się odwraca i patrzy w naszą stronę. Mieliśmy wracać, ale jednak pomyślałem, że chciałbym mieć coś więcej do opisania w moim notatniku snów i skręcamy na prawo. Trafiamy na teren prywatny. Jest tak obudowany z dwóch stron, że nie ma przejścia. Rodzeństwo chłopczyk i dziewczynka ubrana na różowo, kończą jakieś domowe prace. Ich dziadek pomaga im zamknięciu dużych zdobionych złotem bram. Wpuszczają nas do środka domu. Siadamy w kuckach na podłodze. Dziewczynka co chwile chowa się za czymś i się pojawia, chichocze. Chłopak trzyma przed nami tablet i coś w nim pokazuje. Okazuje się, że ta dziewczynka wskoczyła do środka. Na ekranie też widać jak się chowa za różnymi jaskrawymi kształtami. Podchodzę do niego i próbuję ją wyciągnąć palcami. Zamazuje się i znika. Próbuję drugi raz. Udało się. Niestety zamieniła się w starszą kobietę lub wyciągnąłem kogoś innego. Pokazuję koledze.
