11-03-2016, 22:35
7 MARCA 2016 r.
Cel - strzel
Pomieszczenie z metalowymi ścianami, dużo korytarzy. Jestem w niezapiętym kombinezonie, podobnym do stroju astronautów. Mam długą broń, wygląda jak wiatrówka. Widzę, że w mojej drużynie jest Lajkuc, który ogarnia sytuację. Z nami jest jeszcze jedna dziewczyna, brunetka, wysoka. W przeciwnej drużynie dwie murzynki i blondyn.
Naszą misją jest po prostu do nich strzelić i co najważniejsze: trafić. Mam problem, bo nie mogę się swobodnie poruszać, bo kombinezon mi opada. Ustawiamy się plecami do siebie. Proszę Lajkuca, żeby mi pomógł z tym kombinezonem, ale on ma mnie gdzieś i zaczyna biec.
Powoli włóczę się, chowam się za rogiem, próbuję zapiąć jakieś szelki, nagle wyskakuje jedna z murzynek! Strzela do mnie. Czuję wibrację. Po chwili uśmiecha się i pomaga mi zapiąć strój. Jednak wygraliśmy rundę, bo moi załatwili drugą czarnoskórą i blondyna. Widzę, że jakaś osoba spoza naszych drużyn pojawiła się w tym pomieszczeniu. Krzyknęłam, że to złodziej. Lajkuc do niej strzela, ona upada.
A myślałam, że szybko nie użyję koloru różowego!
9 MARZEC 2016 r.
Z ciemności może nad morze
Jestem w łazience obok sali języka rosyjskiego. Jest okropnie ciemno, odczuwam strach, bo nie wiem, czy przypadkiem ktoś nie siedzi tam ze mną. Chcę wyciągnąć telefon z kieszeni i patrzę na ręce: są brokatowe, rozciągnięte i świecą! Myślę: to sen! Więc spadam. Otwieram drzwi i zaczynam lecieć w stronę wyjścia przez korytarz. Powtarzam sobie: ,,Chcę żeby było jasno, jasno, jasno coraz jaśniej, (i tak się stawało, jakbym rozjaśniała ekran stopniowo w komputerze, tak korytarz się oświetlał) albo chcę nad morze, tak chce być nad morzem.''
Wylądowałam na plaży. Dużo ludzi wokół. Opalają się, mają parasole, piasek jest ciepły. Chcę lecieć. Wznoszę się. Ludzie są jak mrówki: mali i jest ich na prawdę sporo, ich parasole w kolorach i wyglądzie są jak śmietankowo-truskawkowe cukierki.
Czuję zapach bryzy. Cieszę się widokiem rozległej wody, bo nigdy nie byłam nad morzem, nigdy nie latałam. Chciałam dotknąć wody, zleciałam niżej i nogą zahaczałam o taflę wody. Wydawało mi się, że wszystko dzieje się na prawdę szybko.
Po chwili obudziłam się w łóżku i napisałam na forum ''MIAŁAM 40 SEKUNDOWE LD!!!''
Następnie obudziłam się znowu i musiałam napisać to jeszcze raz
Później przez cały dzień miałam bananka na twarzy, energię do wieczora jak nigdy. Mam nadzieję, że jesteście dumni. Pierwsze LD od roku. Już nie mogę doczekać się następnych, mam nadzieję, że coraz dłuższych! <blush>
''Zanotuj: nigdy nie powinienem w siebie wątpić.'' ~Dr House
