05-03-2016, 20:50
@Fallen Leaf - to co opisujesz to jeden z testów rzeczywistości (TR/RT). Przez 2-3 tygodnie ćwiczyłem taki test, ale brakowało mi właśnie zrozumienia jak to działa. Żadne opisy i teorie nie docierały i nie docierają do mnie.
Dopiero takie doświadczenie jak to opisane w tym śnie i jakaś nieco głębsza, nieświadoma uwaga, że moja myśl do tego doprowadziła działa bardziej przekonująco. Jednak czuję, że sam RT dla mnie to za mało.
Dużo lepiej przekonują moją podświadomość ćwiczenia z wizualizacją. W stanie jaki zwykle osiągam przed snem, gdy mam wizualizację pozwalam jej rozwijać się. Jednocześnie podejmuje próby 'sugerowania' gdzie teraz pójść, na czym się skupić, etc. Naciskanie, zmuszanie w tym stanie by działo się co chcę kończy się rozpadnięciem wizji. (mógłbym dużo jeszcze pisać o tym).
Natomiast delikatne 'sugerowanie' lub 'teleportowanie myślą' daje dużo lepsze efekty. I te efekty intuicyjnie wiążę z tym co opisałeś
Co więcej - od kiedy sporadycznie ćwiczę w ten sposób (brak mi regularności) - zauważyłem, że w pamiętanych fragmentach snów mogę obserwować rozwijającą się fabułę i jednocześnie - 'na drugim wątku' - przywoływać skojarzenia. Dotychczas takie skojarzenia zmieniały od razu fabułę, która szła zgodnie z tym skojarzeniem. A teraz częściej mogę utrzymać w umyśle dwa fakty - to co się dzieje i to co kojarzę.
Najtrudniejsze w treningu wizualizacji jest dla mnie przywołanie stanu spontanicznych hipnagogów (chyba mogę je tak nazwać). Tuż przed snem stan taki jest naturalny, choć zbyt szybkie zasypianie go ucina lub też zbytnie skupienie się nad nim tak rozbudza umysł, że późniejsze uśnięcia właściwe jest dla mnie zbyt trudne.
PS. Powyższe to moje samodzielne obserwacje, niepoparte żadnym autorytetem ani pieczęcią 'prawda'.
Dopiero takie doświadczenie jak to opisane w tym śnie i jakaś nieco głębsza, nieświadoma uwaga, że moja myśl do tego doprowadziła działa bardziej przekonująco. Jednak czuję, że sam RT dla mnie to za mało.
Dużo lepiej przekonują moją podświadomość ćwiczenia z wizualizacją. W stanie jaki zwykle osiągam przed snem, gdy mam wizualizację pozwalam jej rozwijać się. Jednocześnie podejmuje próby 'sugerowania' gdzie teraz pójść, na czym się skupić, etc. Naciskanie, zmuszanie w tym stanie by działo się co chcę kończy się rozpadnięciem wizji. (mógłbym dużo jeszcze pisać o tym).
Natomiast delikatne 'sugerowanie' lub 'teleportowanie myślą' daje dużo lepsze efekty. I te efekty intuicyjnie wiążę z tym co opisałeś
Co więcej - od kiedy sporadycznie ćwiczę w ten sposób (brak mi regularności) - zauważyłem, że w pamiętanych fragmentach snów mogę obserwować rozwijającą się fabułę i jednocześnie - 'na drugim wątku' - przywoływać skojarzenia. Dotychczas takie skojarzenia zmieniały od razu fabułę, która szła zgodnie z tym skojarzeniem. A teraz częściej mogę utrzymać w umyśle dwa fakty - to co się dzieje i to co kojarzę.
Najtrudniejsze w treningu wizualizacji jest dla mnie przywołanie stanu spontanicznych hipnagogów (chyba mogę je tak nazwać). Tuż przed snem stan taki jest naturalny, choć zbyt szybkie zasypianie go ucina lub też zbytnie skupienie się nad nim tak rozbudza umysł, że późniejsze uśnięcia właściwe jest dla mnie zbyt trudne.
PS. Powyższe to moje samodzielne obserwacje, niepoparte żadnym autorytetem ani pieczęcią 'prawda'.
Nie wolno się bać, strach zabija duszę.
Strach to mała śmierć, a wielkie unicestwienie.
Stawię mu czoło.
Niech przejdzie po mnie i przeze mnie.
A kiedy przejdzie, odwrócę oko swej jaźni na jego drogę.
Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic.
Jestem tylko ja.
Strach to mała śmierć, a wielkie unicestwienie.
Stawię mu czoło.
Niech przejdzie po mnie i przeze mnie.
A kiedy przejdzie, odwrócę oko swej jaźni na jego drogę.
Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic.
Jestem tylko ja.
