Światy Avallac'ha

[Avallac'h]

30.03.2015

Od teraz będę pisał relacje ze snów w czasie teraźniejszym, po prostu tak mi jest wygodniej i już nie mogę się dłużej zmuszać do formy przeszłej Po prostu prowadzę tak pozostałe dzienniki i trudno mi jest się co chwila przestawiać.

--- Orły bieliki i 18-Latek ---

Jestem razem z ojcem w jakiejś dużej księgarni. Chodzimy jakiś czas między półkami, aż wreszcie ojciec woła mnie do mniejszego, ukrytego pomieszczenia, jakby magazynu. Gdy siadamy na wielkiej kanapie, wygrzebuje jakąś książkę ze stosu piętrzącego się na podłodze i pokazuje mi. Jest to jedna z tych starych gazetek z łamigłówkami (były chyba od 4-latka do 9-latka, choć nie dam głowy), tym razem w wersji specjalnej, "18-Latek". Ojciec twierdzi, że to będzie idealna pomoc do nauki przed maturą. Ja uważam to za idiotyzm i dziecinadę, ale do akcji wkracza sprzedawca i wspólnymi siłami udaje im się mnie przekonać do kupna gazetki.
Akcja przeskakuje do przodu. To nadal ten sam dzień i to samo miasteczko, ale trochę później. Wysiadamy z samochodu na skraju wielkich ogródków działkowych. Idziemy jakiś czas długą ścieżką wśród drzew i krzewów, aż w pewnym momencie widzę kątem oka ruch. Z pobliskich zarośli unosi się w powietrze najdziwniejsze zwierzę, jakie w życiu dane mi było oglądać - wygląda jak gruby kurczak z głową orła bielika, machający skrzydłami z owadzią prędkością. Porusza się bezszelestnie i potrafi zawisnąć w miejscu bez ruchu, jak muchówki. Razem z ojcem stwierdzamy, że orzeł bielik to znak, że najwyższy czas, by pojechać do Gniezna (faktycznie w realu planujemy to już od dość dawna). Potem widzę więcej ptaków biegających po ziemi. Są brązowo-szare i przypominają bażanty. Wiem, że to samice-nieloty orła bielika Biegam za nimi, otoczenie zmienia się, przypomina teraz ciągnący się bez końca las bambusów lub konopii. W pewnym momencie zauważam, że jedna z "orlic" biegnie za mną. Utrzymuje stały dystans, ale nie spuszcza mnie z oczu. Prowadzę ją tak przez jakiś czas, aż wreszcie wychodzimy z "lasu" do jakiegoś ogrodu. W tym momencie ptaszysko zmienia się w dużego psa i ucieka przez dziurę w płocie, a ja nagle orientuję się, że przebywam bezprawnie na czyjejś posesji. I nie mam jak wyjść, bo droga, którą przed chwilą tu przyszedłem, znikła.