Tryb drzewa | Tryb normalny

Avallac'h · 27-03-2015, 21:33

27.03.2015

Z nocy nie pamiętam żadnego snu, jednak w czasie drzemki doświadczyłem dziwacznego snu z rodzaju BNN (Bliżej Nieokreślone Niewiadomoco). Nie mam pojęcia, czy to było LD, czy sen o LD, czy może jeszcze inne cudo. Może pomożecie w rozstrzygnięciu sprawy

--- Cofanie czasu i dwa ciała ---

Na początku była noc. Widziałem przez okno swojego pokoju wielkie morze na horyzoncie. Wody było z każdą chwilą coraz więcej, powoli, ale nieubłaganie zbliżała się do mnie. Widziałem mnóstwo samochodów na ulicach, wszyscy starali się uciec jak najdalej od powodzi...
Scena zmieniła się nadzwyczaj płynnie. Patrzyłem na stronę w jakimś podręczniku szkolnym. Fale morskie przybrały postać niebieskich, poziomych prostokątów. Samochody zmieniły się w kolorowy tekst dialogów. Papier przez chwilę falował, jakby był powierzchnią wody, a literki przez jakiś czas jeszcze poruszały się, układając w słowa.
Siedziałem w szkole, to był chyba pierwszy dzień gimnazjum (nie wiem, skąd u mnie ta wiedza), chociaż wszystkie osoby znałem dobrze, to byli ludzie z mojej klasy licealnej. Na mojej ławce dosłownie piętrzyły się stosy książek, zeszytów i podręczników, wokół latały wyrwane kartki (to było bezpośrednie odniesienie się snu do dzisiejszego dnia. Mianowicie, jestem chory i leżę w łóżku, a przy nim wala się mnóstwo zeszytów i książek właśnie, a na domiar złego chusteczki do nosa

). Nauczycielka wyznaczała kolejnych uczniów do czytania linijek dialogu (chyba po angielsku). Ja śledziłem czytanie, ale za każdym razem zamykałem podręcznik i następnie musiałem go szukać w tych wszystkich papierach. Gdy przyszła kolej na mnie, zacząłem przeszukiwać podręczniki, ale nie byłem w stanie znaleźć odpowiedniej strony. Trwało to bardzo długo, wszyscy wokół wyśmiewali się i ponaglali mnie. W pewnym momencie zirytowałem się do granic możliwości. Stwierdziłem, że to przecież sen, i mogę sobie cofnąć czas (w tym momencie poczułem uczucie "zasysania siebie przez słomkę" jak podczas pierwszego kontaktu z LD, ale uczucie było krótsze i jeszcze mniej przyjemne). Znalazłem na podręczniku szereg małych ikonek odtwarzacza, jak na ekranie smartfona, i przewinąłem trochę do tyłu, do pewnego momentu, gdy dopiero zaczynałem poszukiwania swojej kwestii w dialogu. Wiedziałem, że nie mogę cofać zbyt mocno, bo to spłyca sen (!). Stwierdziłem też, że szybciej będzie po prostu przypomnieć sobie swoją kwestię.
W tym momencie przeniosłem się do swojego pokoju, wszystko było tak, jak w "realu". Patrzyłem przez moment na ścianę, potem zamknąłem oczy. Chciałem dalej mieć LD. Po chwili siedziałem na łóżku... A obok mnie siedział DRUGI JA (!). Ja miałem obie ręce wolne, trzymałem je na kolanach, a on gniótł w dłoniach folię aluminiową. Wiedziałem, że to jest moja senna osobowość. Chciałem "wcielić się" w niego, prawie natychmiast faktycznie czułem to co on, ale wzrok wciąż jest połączony z moją osobowością siedzącą na łóżku. Uświadomiłem sobie, że słyszę swój prawdziwy oddech (miałem zatkany nos w realu), i to brzmi trochę jak właśnie gniecenie folii. Nie mogłem nic na to poradzić. Wykonałem parę idiotycznych prób latania, rzecz jasna bez żadnego skutku.
Po chwili wróciłem do swojego prawdziwego, leżącego ciała. Poczułem paraliż senny, momentalnie ścięło mnie tak, jakbym został zamieniony w kamień lub zamrożony. Niezbyt przyjemne uczucie, ale trwało krótko. Obudziłem się i wykonałem dla pewności TR z nosem.