25-05-2012, 04:35
Znowu jesteśmy w Niemczech. Jest rok 1922, reżyser Friedrich Wilhelm Murnau tworzy pierwszy w historii film z jedną z najbardziej rozpoznawalnych i klasycznych ikon kina grozy, Wampirem. Nie jest to zwyczajny wampir, to Dracula. Jednakże w związku z roszczeniem praw autorskich do oryginalnej powieści Brama Stokera Murnau zmuszony zostaje do zmienienia nieznacznie fabuły i imion bohaterów. I tak zamiast Draculi mamy Orlok'a.
Nie dajcie się zwieść pozorom, nieme filmy potrafią nieźle wystraszyć, a ten jest najlepszym przykładem. Cisza potęguje tylko napięcie i lęk jaki wywołuje Nosferatu. Zasługą tego jest również mistrzowskie operowanie światłem. Cień wampira skradający się po schodach, ręce z przeraźliwie długimi pazurami nad głową ofiary. Reżyser zastosował też ciekawe efekty np. Orlok wstający pionowo z trumny, to po prostu przerażający widok. Nie obyło się również bez nadprzyrodzonych mocy wampira, takich jak samo-otwierające się drzwi czy kontrola umysłu. Kolejnym ciekawym zagadnieniem jest grający główną rolę Max Schreck. Gość tak mocno wcielił się w swoją postać, że wielu uważało go za prawdziwego wampira. Trudno się im dziwić, zobaczcie chociażby scenę w zamku jak wolno przechodzi przez drzwi, to po prostu chore.
Inspirację z tego filmu czerpało wielu innych artystów, wystarczy tylko spojrzeć na ilość remaków, które są liczone w setkach. Postać wampira zaczęła się od tego czasu często pojawiać na wielkim ekranie. Jednym w wartych uwagi obrazów jest "Cień Wampira", fikcyjna opowieść o kulisach powstawania Nosferatu. Murnau wynajmuje prawdziwego wampira do roli w filmie... ekipa filmowa zaczyna po kolei umierać...
To na tyle z mojej mini recenzji. Miło, że pojawiła się reakcja, myślałem, że wątek pozostanie pusty i będę pisał sam do siebie. Zachęcam do dalszej eksploracji makabry!
Nie dajcie się zwieść pozorom, nieme filmy potrafią nieźle wystraszyć, a ten jest najlepszym przykładem. Cisza potęguje tylko napięcie i lęk jaki wywołuje Nosferatu. Zasługą tego jest również mistrzowskie operowanie światłem. Cień wampira skradający się po schodach, ręce z przeraźliwie długimi pazurami nad głową ofiary. Reżyser zastosował też ciekawe efekty np. Orlok wstający pionowo z trumny, to po prostu przerażający widok. Nie obyło się również bez nadprzyrodzonych mocy wampira, takich jak samo-otwierające się drzwi czy kontrola umysłu. Kolejnym ciekawym zagadnieniem jest grający główną rolę Max Schreck. Gość tak mocno wcielił się w swoją postać, że wielu uważało go za prawdziwego wampira. Trudno się im dziwić, zobaczcie chociażby scenę w zamku jak wolno przechodzi przez drzwi, to po prostu chore.
Inspirację z tego filmu czerpało wielu innych artystów, wystarczy tylko spojrzeć na ilość remaków, które są liczone w setkach. Postać wampira zaczęła się od tego czasu często pojawiać na wielkim ekranie. Jednym w wartych uwagi obrazów jest "Cień Wampira", fikcyjna opowieść o kulisach powstawania Nosferatu. Murnau wynajmuje prawdziwego wampira do roli w filmie... ekipa filmowa zaczyna po kolei umierać...
To na tyle z mojej mini recenzji. Miło, że pojawiła się reakcja, myślałem, że wątek pozostanie pusty i będę pisał sam do siebie. Zachęcam do dalszej eksploracji makabry!
