sen1
Siedzieliśmy że znajomymi na kanapie przed telewizorem i nie spodobała mi się jedna rzecz u znajomych i zrobiłam awanturkę. Chwilę nadąsana zmywałam naczynia i przypomniałam sobie, że mam nowe urządzenie do powiększania i zmniejszania rzeczy. Wypróbowałam je na sobie pomniejszając i powiększając sobie tu i ówdzie. Dziwne to było. Urządzenie wyglądało jak pilot, działało w taki sposób jak to narzędzie z Photoshopa. Najgorsze było uczucie rozpierania, wręcz ból. Nie działało to idealnie i trzeba było robić poprawki. Czulam jak tkanki się rozpierają, żyły pupulsują. Stwierdzilam, że to chyba nie jest całkiem bezpieczne i może prowadzić do nowotworzenia i co ja robię co. W rzeczywistości nawet nie robię sobie zdjęć, a fotoszopa nawet patykiem nie dotknęłam a tu fotoszopowanie 3d. Postanowiłam wypróbować urządzenie na czymś jedzeniu, ale trafiłam przez przypadek w jakiegoś zielonego insekta. Zrobił się wielki i postanowił zwiać w tym stanie. Biegałam jak szalona chcąc go trafić pomniejszaczem. Trochę to było komiczne. Koniec końców już tak został i przez resztę snu byłam w strachu, że skądś wyskoczy. Wrócilam do znajomych i gadaliśmy o tym i kogoś pomniejszyłam do rozmiaru kieszonkowego. Robił się coraz większy harmider a wraz z nim coraz gorzej miala się moja przytomność.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Odpowiedz cytując ten post
Plus za zmniejszarkę/powiększarkę, bardzo innowacyjny motyw.
Dreams are seen by ordinary people. Those who have perfected themselves do not see dreams.
~Buddhaghosa
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Odpowiedz cytując ten post
Standardowo pakowałam rzeczy do ucieczki przed jakimś kataklizmem. Pojechalismy do jakiegoś miejsca grupowego przechowywania ludności, gdzie panował tłok i harmider. Położyłam się na pryczy i prawie zasnęłam ale nagle wpadli dziwnie odziani żołnierze i krzyczeli, że panuje skażenie. Mało tego, źródło leży dokładnie w tym budynku. Wszyscy prawie uciekli, a ja próbowałam się dopytać o co chodzi dokładnie i chciałam pomóc. Jeden żołnierze powiedział, że gdzieś uchodzi wodorotlenek wapnia czy magnezu. Wszyscy biegali jak poparzeni. Chciałam im utorować drogę i podniosłam wielki stary telewizor i nie wiem dlaczego odłożyłam go na kuchnię opalaną węglem i zaczął się tlić. Stałam chwilę i patrzyłam i nie mogłam skumać dlaczego to zrobiłam. Wszyscy przenieśli się do nowego budynku. Były tam baseny, chyba jednak nie były przeznaczone do pływania bo miały wysokie pochylone betonowe brzegi, ale i tak wszyscy się tam moczyli. C skoczył do wody i uderzył w kant twarzą. Cudem brzegi nagle okazały się obłożone gumą i tylko się potłukł, nawet nie złamał nosa. Po tym pamiętam tylko urywki. Rozmowę z obszarpanym jegomościem w kapeluszu, który coś opowiadał. Rozmowy z siostrami w otoczeniu namiotów zrobionych z byleczego a wszystko okraszone strachem, przed katastrofą.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Odpowiedz cytując ten post
Siostra nawracała wywrotką i zahaczyła o słupek. Najpierw się wystraszyłam ale zaraz stwierdziłam, że jeśli tego chcę to nie ma szkód i nie było. Rozejrzałam się więc bardziej świadomie bo już poczułam senną rzeczywistość. Niebo było podświetlone w dziwaczny sposób. Ani to słońce ani księżyc ale jakoś dziwnie padający ppłaski promień białego światła. Było więc ciemno i jasno zarazem. Nieziemski widok. Obok mnie stał facet w fioletowych długich szatach i kazał mi zwracać uwagę na szczegóły i je złapać. Nagle niektóre rzeczy podświetliły się. Dosłownie randomowe. Kamień, liść na drzewie, punkty na niebie. Chciałam szybko dotknąć czegokolwiek podśwtlonego bo wiedziałam, że zaraz podświetlenie przeminie. Zlapałam za kamyk bo był najbliżej. Otwarłam go, a w środku było jakieś urządzonko podobne do urządzeń z innego snu. Nie wiedziałam co to ma znaczyć i klęczałam nad tym urządzeniem przez chwilę w amoku, myśląc tylko żeby zapamiętać ten sen a przede wszystkim widok tego nieba. Zbieranie różnych rodzajów nieba w snach to świetne hobby.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Odpowiedz cytując ten post
Coś wydawało dziwne dźwięki za oknem więc podeszłam pod nie i nasłuchiwałam. Brzmało jak jakieś dzikie zwierzę, ale wymyślałam tysiąc różnych niegroźnych wyjaśnień, że to normalne i chciałam położyć się spowrotem. To był jeden z tych snów, gdzie wszystko jest bardzo realne i namacalne. Za chwilę jednak znów było słychać dziwne dźwięki, ale z drugiej strony domu. Wyszłam przed dom, bo bałam się że to coś pogryzie mi psa. Pies zrobił się trzema psami. Jednym który żyje, jednym który nie żyje i jakimś nowym. Chwilę to przetwarzałam i tylko stwierdziłam teraz mam 3 psy. Pojawiła się zmarła już babcia i rozmawiałyśmy o tym oraz o tym co może wydawać te strastraszne dźwięki. Za chwilę pojawił się wielki kot, coś co wyglądało jak ryś, ale było większe. Pies pobiegł za nim i babcia powiedziała, że już po nim. Pobiegłam za nimi chcąc uratować piesełe, ale gdy dobiegałam w to miejsce, w które pobiegły, słychać już było skowyt zwierzątka. Była noc, a ja stałam za rzeczką na łące koło lasu szukając miejsca gdzie leży piesele. Niestety zwierz przegryzł go na pół. I to było tak, że był jeden ale to były wszystkie te trzy. Byłam zdruzgotana. Chciałam porozmawiać z babcią, ale raz ja stałam tam gdzie ona, a ona tam gdzie ja i rozproszyłam się. W końcu widzialam, że ona wraca przez mostek a ja na nią czekam i przypomniało mi się, że przecież ona nie żyje. Dostalam laga mózgu i sen się skończył.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Odpowiedz cytując ten post
Trzeba było wyjechać pod górkę po mocno ośnieżonej i oblodzonej drodze, żeby wyjechać z górskiej miejscowości. Droga była stroma jak skocznia narciarska. Mocno się rozpędziłam, ale wiedziałam, że albo wyjadę albo gdy się pośliznę zapewne będzie po mnie. Na końcu drogi właściwie pionowej trzeba było uchwycic się drążka w małej szafie, podciągnąć i wejść górą. Chwyciłam drążek i spojrzałam w dół. Nie wiem co było dalej. W następnej scenie jechałam z nastoletnią córką do szkoły. Było coś z nią nie tak. Chyba była lekko upośledzona. Rozmawiałam z dyrektorką, która zapewniała mnie, że będzie miała tu super. Była to szkoła ogrodnicza i moja wyimaginowana córka była podekscytowana, bo właśnie tego chciała. Zobaczyłam jednak, że uczniowie bardziej niż uczyć się są wykorzystywani do pracy w zakładzie przyszkolnym, który miał hurtownię sprzętu ogrodniczego. Zobaczyłam ten magazyn i pracujących uczniów już z gabinetu dyrektorki. Chcialam się jeszcze zastanowić co zrobić i wychodząc że szkoły zobaczyłam szatnię. Automatycznie zamieniłam się w dziecko. Ubrałam buciki i kurteczkę i wybiegłam radośnie że szkoły. 
Siedziałam przy oknie w domu i spoglądałam na dom sąsiada, starego niemca. Jakieś dziwne elementy stały też na moim podwórku. Dom Niemca jak ogromny transformer zaczął zmieniać się w równie ogromny żuraw budowlany. Ramię żurawia prawie uderzyło mój dach. Po czym żuraw złapał coś jak budynek i postawił na miejscu instalacji na moim podwórku. Po złączeniu elementów nie było wątpliwości, że to stacja paliwowa. W ogole nic nie zdążyłam nawet pomyśleć bo byłam w szoku. Żuraw złożył się spowrotem w dom. Wybiegł z niego niemiec i biegał po stacji dokręcając śrubki i coś tam wyzywając.
Znajdź wszystkie posty użytkownika
Odpowiedz cytując ten post


Skocz do:

UA-88656808-1