Gdy byłem maly mialem dziwne sny mialem je średnio raz w roku mianowicie najpierw bylo milo i wierzcie lub nie moj sen mial dwa kolory czarny i bialy . Najpierw wszystko co mnie otaczalo bylo biale , czulem sie dobrze nie mialem zmartwien po prostu błogi stan . Nastepnie pojawialy sie czarne kwadraciki bylo ich co raz wiecej i wiecej przypominalo to juz siatke stworzona z czarnych kwadratow i bialym tłem . Bylo mi co raz ciezej i ciezej i wtedy pojawial sie jakiś czarny ogrom przyslaniajacy cale moje biale tlo. Czulem sie wtedy potwornie , moj umysl byl rozrywany przez negatywne uczucia . Gdy sie budzilem w moim pokoju byla juz mama bo przez 10 minut plakalem i jeczalem przez sen ale gdy sie budzilem nie mialem czasu na rozmyslanie nad snem bo juz wymiotowalem w łazience siedzialem chwile roztrzesiony caly sie telepiac a potem tracilem przytomnosc . Co najciekawsze rozmawialem z moim starszym bratem o snach i dowiedzialem sie ze mial ten sam sen w mlodosci kilka razy. Moze ktos z was tez przezyl cos takiego ? Lub rozwinie w jakis sposob ten temat

SC: Prosiłbym o używanie PL znaków i poprawnej interpunkcji. Gdzie z tymi spacjami? Do poprawy

To nie brzmi jak coś, co należało by rozpatrywać w kategorii snów, bardziej przypomina jakąś patologię, w stylu padaczki. W takim wypadku było by dość sensowne, że identycznego wrażenia doświadczał ktoś z rodziny. Nie zdarzało się to w czasie choroby z gorączką, albo czy w rodzinie nie było epilepsji? Ile miałeś wtedy lat?

Dla mnie wygląda to na solidną gorączkę. W dzieciństwie mając 38/40 stopni często miałem połączenie snów i halucynacji. Pościel wydawała mi się twarda i szorstka, a gdy zamknąłem oczy to przygniatały mnie świecące kontury figur geometrycznych na czarnym tle. Było to dziwne uczucie które zazwyczaj kończyło się płaczem i wymiotami.

Hmm miałem wtedy coś około 10 lat . Jedyne co mogło być dziwne w tamtym okresie to , że miałem wypadek zagrażający mojemu życiu i było to dla mnie bardzo emocjonalne przeżycie . Nie miałem wtedy gorączki nie wiem jak było u mojego brata i nikt z nas nie ma epilepsji